AdminKamil

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie Hashimoto to ten artykuł jest dla Ciebie. W tej chorobie nie wystarczy zacząć działać na jednej płaszczyźnie, ważna jest optymalizacja nie tylko diety, ale całego stylu życia.

Zapoznaj się z 4 krokami do poprawy swojego stanu zdrowia i samopoczucia.

 

Krok 1 – leczenie 

W chorobie Hashimoto układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko tarczycy, zaczyna ją atakować przez co produkuje ona mniej hormonów i zazwyczaj zmniejsza stopniowo swoje rozmiary. Niestety efekty tego są odczuwalne po niedługim czasie. W większości przypadkach z Hashimoto rozwija się niedoczynność tarczycy, na skutek jej wyniszczania przez przeciwciała. Tak samo jak w przypadku zwykłej niedoczynności, potrzebny jest hormon uzupełniający niewystarczającą produkcję hormonów tarczycy. Nie zdrowe odżywianie się – potrzebne są leki! 

Lekami stosowanymi w tej chorobie są Euthyrox, Letrox lub zdecydowanie rzadziej Novothyral, który oprócz lewotyroksyny (T4) dostarcza nam również liotyroninę (T3). Może okazać się praktyczny szczególnie dla osób zmagających się z problemem konwersji T4 do T3.

Jeśli w Twoim życiu codziennym mimo brania leków na nowo pojawiają się dolegliwości Hashimoto, zgłoś to swojemu lekarzowi prowadzącemu. Możliwe, że konieczne będzie zrobienie badań i skorygowanie dawki leku. Zawsze pamiętaj o tym, że to lekarz jest osobą uprawnioną do zmiany w leczeniu, nigdy nie rób tego na własną rękę. Natomiast twoim zadaniem jest obserwacja objawów, aby móc wyłapać moment zwrotny w pracy tarczycy i szybko zareagować. Raz dobrana dawka i rodzaj leku nie oznacza tej samej dawki na całe życie!

Dodatkowo leki wchodzą w interakcje z żywnością, dlatego celem zwiększenia wchłaniania lewotyroksyny zalecane jest przyjmowanie leku rano na minimum godzinę przed spożyciem posiłku oraz z dodatkiem witaminy C. Natomiast negatywnie na przyswajanie leku zaliczamy kawę, produkty sojowe, sok grejpfrutowy oraz błonnik. Dodatkowo różne patologie czynnościowe i organiczne przewodu pokarmowego np. celiakia, nietolerancja laktozy, infekcja Helicobacter pylori oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Nieprzestrzeganie odstępów czasu, jaki musi upłynąć od przyjęcia leku, do pierwszego posiłku znacząco pogarsza wchłanianie lewotyroksyny.

 

Krok 2 – dieta

Celem diety jest spowolnienie postępu choroby, poprawa samopoczucia oraz komfortu życia, a także odpowiednie zaplanowanie redukcji masy ciała, jeśli również jest taka konieczność.

Co możemy zyskać dzięki odpowiedniej diecie?

• • zmniejszenie stanu zapalnego tarczycy
  • dostarczenie mikroskładników, które wzmocnią pracę tarczycy 
  • minimalizację objawów, w którymi się borykasz
  • eliminację nietolerowanych składników
  • stabilizację gospodarki węglowodanowej
  • osiągnięcie prawidłowej masy ciała

Nie ma jednej uniwersalnej diety dla osób borykających się z chorobą Hashimoto. Każdorazowo konieczne jest zindywidualizowane podejście do żywienia, ustalenie składników deficytowych i praca nad ich uzupełnieniem. 

 

Dieta przeciwzapalna

W pożywieniu występują takie składniki, które mają właściwości łagodzące przewlekłe stany zapalne, które występują w Hashimoto.

Produktami, które są tutaj niezbędne są m.in. siemię lniane, olej konopny i nasiona chia, które dostarczając ALA – rodzaj kwasu tłuszczowego z grupy  omega-3, łagodzą stany zapalne i wspomagają prawidłową pracę tarczycy. Nie bez znaczenia jest również odpowiednie spożycie tłustych ryb morskich (ze sprawdzonego źródła). Odpowiedni poziom kwasów omega-3 w diecie wspiera nastrój i funkcjonowanie mózgu, poprawiając koncentrację i pamięć. Spożywanie wartościowych tłuszczów stabilizuje również poziom cukru we krwi i może pomóc w utrzymaniu prawidłowej masy ciała.

Poszukaj informacji o diecie śródziemnomorskiej.

 

Zadbaj o jelita!

Jelita są głównie kojarzone z częścią układu pokarmowego oraz ich funkcją czyli wchłanianiem składników pokarmowych i przesuwaniem treści pokarmowych. Mało kto wspomina, jak ogromną rolę spełniają dla układu immunologicznego! Właściwe funkcjonowanie układu odpornościowego zależy w znacznej mierze od bakterii jelitowych, które biorą udział w prawidłowym nauczeniu komórek odpornościowych, co jest naturalnym wrogiem, a co elementem nieszkodliwym dla organizmu. Dodatkowo, od tego jak pracują nasze jelita i jak przebiega trawienie pokarmów zależy to, czy dobrze wchłaniane są poszczególne składniki odżywcze. Jeśli źle się odżywiamy, zaburzona zostaje odporność, równowaga pomiędzy patogennymi bakteriami jelitowymi, a tzw. dobrymi bakteriami. Może okazać się, że przy złym stanie flory bakteryjnej w jelitach, Twoje trudy związane z kontrolowaniem dobrze zbilansowanej, wartościowej diety pójdą na marne. 

 

Diety eliminacyjne – czy powinny być stosowane?

Laktoza i gluten

Zarówno dieta bezglutenowa jak i bez laktozy nie powinna być stosowana w momencie, gdy nie zrobimy badań w tym kierunku. Jeśli podejrzewasz u siebie takie nietolerancje, warto na początek skonsultować swoje dolegliwości z dietetykiem lub lekarzem pierwszego kontaktu.

Eliminacja glutenu jest wskazana w momencie występowania celiakii czy nietolerancji glutenu.

Osoby, które odczuwają dyskomfort gastryczny na pokarmy mleczne powinny zdecydować się na ograniczenie lub wyeliminowanie żywności zawierającej laktozę. U niektórych wystarczy eliminacja samego mleka, ponieważ produkty poddane fermentacji (takie jak kefir czy maślanka) zazwyczaj nie powodują tak nasilonych objawów, a  zawartość laktozy w serach jest minimalna. Osoby z alergią pokarmową na białko mleka krowiego muszą całkowicie zrezygnować ze wszystkich przetworów mlecznych typu ser, masło, śmietana, twarożek, czy lody i znaleźć alternatywne składniki, które dostarczają wapnia. Odstawienie nabiału może wiązać się z niedoborem wapnia w diecie, dlatego w razie eliminacji poproś dietetyka o zaproponowanie alternatywnych składników.

Diety oczyszczające

Na detoksie czujesz się świetnie, a Twoje objawy mijają? To zapewne za sprawą odrzucenia m.in. niezdrowego jedzenia, smażenia, czy słodyczy. Niestety takie diety nie mają szans na zbilansowanie i pełnowartościowe wprowadzenie wszystkich składników mineralnych i witamin, potrzebnych do prawidłowej pracy tarczycy. Dodatkowo takie diety są niskokaloryczne. Wiele osób po kilku dniach stosowania takie diety widzi świetne efekty, nadmierne kilogramy znikają w mgnieniu oka. Niestety ten początkowy efekt szybko znika, a konsekwencje utrudniają każdą kolejną próbę odchudzania. Dlaczego? Jeśli organizm długotrwale dostaje za mało energii, zaczyna zwalniać wszystkie procesy, obniżając również tempo metabolizmu. Dodatkowo dochodzi spowolniona praca tarczycy występującą w Hashimoto! Niepowodzenie gwarantowane. 

 

Krok 3 – Suplementacja

Są pewne składniki, które wspomagają leczenie Hashimoto, natomiast przyjmowanie suplementów nigdy nie powinno zastępować zdrowej i starannie zbilansowanej diety. Prawidłowe żywienie to podstawa. 

W Hashimoto niesłychanie ważna jest odpowiednia podaż witamin i składników mineralnych, szczególnie tych, które będą wpływały na pracę tarczycy. Pamiętaj, żeby korzystać wyłącznie z suplementów, które będą dostarczać składniki niedoborowe w Twojej diecie. Każdą decyzję o chęci wdrożenia preparatu skonsultuj z lekarzem prowadzącym lub dietetykiem.

Co warto rozważyć?

• Witamina D –niektóre badania wykazały, że ponad 90% pacjentów z zaburzeniami pracy tarczycy ma niedobór witaminy D. Witamina ta jest przede wszystkim kojarzona z regulacją układu kostnego i gospodarki wapniowo-fosforowej. Wraz z rozwojem badań okazuje się, że niedobór witaminy D jest powiązany z zaburzeniami układu odpornościowego i może zwiększać ryzyko rozwoju choroby Hashimoto
• Kwasy omega-3 –to jedne z najbardziej popularnych substancji przeciwzapalnych. Ich suplementacja łagodzi nieprzyjemne objawy Hashimoto, takie jak notoryczne zmęczenie, apatia oraz zaburzenia nastroju. Ze względu na to, że jednym z najważniejszych problemów w Hashimoto jest rozregulowany układ odpornościowy i przewlekły stan zapalny włączenie suplementacji może okazać się konieczne, szczególnie u osób nie spożywających wystarczającej ilości ryb.  
• Selen –ze względu na to, że selen odgrywa bardzo ważną rolę w metabolizmie i pracy tarczycy, rozważa się włączenie suplementacji. Jest kilka badań, które dowodzą, że u osób z wykazanym niedoborem selenu suplementacja pozwoliła znacząco obniżyć poziom przeciwciał anty-TPO. Pamiętaj jednak, że nadmiar selenu może być toksyczny i narobić więcej szkód niż pożytku. 
• Cynk –dieta uboga w cynk będzie powodowała obniżenie stężenia hormonów tarczycy T4 i T3, co wiąże się z zwolnieniem tempa przemiany materii.
• Probiotyki –nie należy zapominać, że częstym objawem, jaki powtarza się u pacjentek z Hashimoto są zaparcia. Uregulowanie flory bakteryjnej w jelitach oraz procesów trawiennych często sprzyja ustabilizowaniu rytmu wypróżnień i pozbyciu się uporczywych zaparć. 

 

Krok 4 – Aktywność fizyczna 

Senność, szybkie męczenie, pogorszenie nastroju, to tylko kilka problemów z życia osób chorujących na Hashimoto, przez które bardzo ciężko znaleźć motywację do ćwiczeń. Jednak aktywność fizyczna jest jednym z czynników, które mogą być drogą do poprawy samopoczucia.

Rodzaj aktywności fizycznej powinien być dostosowany w zależności od tego na jakim poziomie wytrenowania jesteś- zapalona, aktywna osoba z Hashimoto może pozwolić sobie na więcej, niż osoba, która dopiero odeszła od siedzącego trybu życia.

Jeśli nie ma zastrzeżeń do wyników badań, a symptomy choroby nie są dla Ciebie uciążliwe – śmiało możesz wybierać do woli, w aktywnościach, które lubisz najbardziej i są Twoją pasją, jak zdrowa osoba. Traktuj aktywność jako przyjemność i dbałość o zdrowie i sylwetkę.
Natomiast jeśli jesteś po świeżo zdiagnozowanej chorobie, dużej otyłości zrezygnuj z intensywnej aktywności, na poczet ruchu, nie obciążających treningów.

• • Obrzęki i bóle mięśniowe w hashimoto mogą nasilić się jeszcze bardziej, przy intensywnych ćwiczeniach, a z biegiem czasu spowodować więcej szkód niż pożytku
  • Spowolnienie pracy tarczycy, pogorsza pracę wszystkich układów organizmu, między innymi układu krążenia, dlatego bardzo ciężki wysiłek może być byt obciążający dla Twojego serca
  • Szybkie uczucie zmęczenia może szybko demotywować, więc nie ma co ustawiać sobie poprzeczkę zbyt wysoko 

Działaj, ale z umiarem –  tu nie chodzi o usilne katowanie się na siłowni, tylko rozsądek i dopasowanie wysiłku do swoich możliwości.

 

Jaką formę aktywności fizycznej wybrać?

Przede wszystkim postaw na ćwiczenia o umiarkowanej aktywności fizycznej, które pozwolą Ci utrzymać formę, wzmocnić mięśnie, a jednocześnie nie będą zbyt obciążające (tak jak wspomniałyśmy wyżej – na więcej może pozwolić sobie osoba wytrenowana, na wyższym poziomie wydolności i adaptacji mięśniowej).

Idealnie sprawdzi się: 

• marsz, bieganie, rower-jedna z najpopularniejszych aktywności fizycznych, do której nie potrzebujesz profesjonalnego sprzętu, czy karnetu. Wystarczą Twoje chęci!
• basen i ćwiczenia w wodzie– bardzo przyjemna forma aktywności, która dodatkowo odciąży Twoje stawy i mięśnie 
• joga- to spokojne ćwiczenia, które dodatkowo pozwolą ci się zrelaksować i rozluźnić, przy jednoczesnym rozciągnięciu mięśni
• trening siłowy- nie musisz rezygnować z siłowni, postaw jednak na ćwiczenia, w którym obciążeniem będzie Twoje własne ciało

By zauważyć efekty potrzebna jest przede wszystkim systematyczność. 

Planując aktywność fizyczną, nie zapominaj o regeneracji- zaplanuj dla siebie odpowiednie natężenie treningów w skali tygodnia i nie zapominaj o dobrej jakości snu.